Το 1938 ο Ναπολέων Λαπαθιώτης γράφει ένα σονέτο που τα έχει όλα ( ομοιοκαταληξίες, μουσικότητα, μέτρο ), εκτός από νόημα. Το σονέτο αυτό χρησιμοποιεί τεχνικές που έχουv μεγάλη ομοιότητα με αυτές του λεττρισμού, κινήματος που θα εμφανιστεί στην Γαλλία την επόμενη δεκαετία. Οι λέξεις που το αποτελούν, με εξαίρεση τους συνδέσμους τις αντωνυμίες και τα αρθρά, δεν έχουν απολύτως κανένα νόημα, σεβονταί όμως γραμματικούς και συντακτικούς κανόνες της ελληνικής και αφήνουν τον αναγνώστη να φανταστεί ετυμολογίες και νοήματα.
Το άρθρο στη wikipedia για το ποιήμα : https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%92%CE%91%CE%9F,_%CE%93%CE%91%CE%9F,_%CE%94%CE%91%CE%9F
