Οι κρεμασμένοι

Οι κρεμασμένοι

Νουθετημένος απ' το ύπουλο κρασί
Ο άνθρωπος ξαναπίνει μια τελευταία γύρα,
Μετά, περνώντας στο λαιμό του τη θηλιά,
Βγάζει τη γλώσσα στο κενό

Παγώνει εκεί, κάτω απ' το δοκάρι,
Οταν, παράλληλα καταφθάνει,
 Ακροβάτης ντελικάτος και αεράτος,
Στην άκρη του νήματος της η αράχνη.

Τότε μπροστά στη τεράστια μάζα
Που βαριά αιωρείται και μορφάζει
Λέει, την τύχη της καθώς δοξάζει,
Μες στη φιλοσοφία της δηκτική:
"Είναι ωστόσο αληθές ότι είν' ο Θάνατος
Που τον κρεμασμένο εντάσσει στη Ζωη!"

Maurice Rollinat (1846-1903)



από την ανθολογία "Καταραμένοι Γάλλοι Ποιητές"