Σονέτο 75 / William Shakespeare

'Ο,τι ειν' για τη ζωή η τροφή, εσύ είσαι για τις σκέψεις:
Είσαι γλυκό καρύκευμα βροχής που πέφτει κάτω:
Για να 'χω την ειρήνη σου μπαίνω σε διενέξεις
Όπως μαλλώνει ο τσιγγούνης με τα υπάρχοντά του
Τώρα η χαρά περήφανο με κάνει ύστερα όμως,
Τρέμω μην κλέψουν οι καιροί-ληστές τα τιμαλφή μου.
Τώρα μετρώ για ευτύχημα να ζω μαζί σου μόνος,
Μετά κι ο κόσμος θα 'θελα να δει την ηδονή μου.
Κάποιες φορές μου γίνεται η όψη σου κραιπάλη
Κι άλλες τελείως λιμοκτονώ για ένα σου μόνο βλέμμα
Και δεν κατέχω ούτε ζητώ καμίαν απόλαυση άλλη
Απ'όσα έχω ή θα'πρεπε να πάρω από σένα.
Πρώτα φουσκώνω λαίμαργα, μετά νηστεία κάνω
Χορταίνω απ'όλα τα καλά κι ύστερα όλα τα χάνω.

http://www.dardanosnet.gr/book_details.php?id=2287