Wörter

Δεν έχω πατρίδα

κατοικώ μέσα στις λέξεις, 

μαυροφορεμένες, 

αιχμάλωτες.

Μουσταφά Χαγιάτι, μ' ακούς;

Στη γλώσσα εδρεύει η εξουσία,

μέσα της περιπολεί η αστυνομία.

Δεν χρειαζόμαστε άλλους ποιητικούς κύκλους,

δεν χρειαζόμαστε άλλους σεφέρηδες,

στην γειτονιά μου θυσιάζουν τους παρθένους ποιητές·

ράπερς αντιφασίστες στην πλατεία

μαθαίνουν στα πιτσιρίκια να εκπαιδεύουν λέξεις.

Να πέφτεις και να ξανασηκώνεσαι: η τέχνη του ποιητή.

Ζαν Ζενέ, μ' ακούς;

Οι λέξεις μου είναι άστεγες,

κοιμούνται στα παγκάκια της Κλαυθμώνος

σκεπασμένες με χαρτόκουτα απ' το Ιkea. 

Οι λέξεις μου δε μιλάνε στις ειδήσεις,

κάνουν πεζοδρόμιο κάθε βράδυ.

Οι λέξεις μου είναι προλετάρισσες, σκλάβες όπως εγώ

δουλεύουν στα φασονάδικα μέρα νύχτα.

Δε θέλω άλλα μοιρολόγια,

δε θέλω άλλα ρήματα που ν' ανήκουν στον άμαχο πληθυσμό·

Χρειάζομαι μια καινούργια γλώσσα, όχι νταβατζιλίκια.

Περίμενω μια επανάσταση να με εφεύρει·

ποθώ τη γλώσσα του ταξικού ανταγωνισμού,

μια γλώσσα που 'χει γευτεί την εξέγερση.

Καμία λέξη δε θα μείνει αιχμάλωτη πίσω·

αναζητώ ένα πέρασμα.

"ΓΚΡΟΖΝΙ", εκδ. ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟ, 2016